Duivelse kilometers

De eerste campings heb ik geboekt toen ik nog thuis was, daarna heeft mijn vrouw Arina deze taak op zich genomen. Een hele puzzel, want als het kan wil je toch een camping in de buurt van het Pieterpad! Op de achtergrond is zij mijn steun en toeverlaat, waar ik haar heel dankbaar voor ben. Een paar keer per dag hebben we contact, telefonisch of via Whatsapp.

Na mijn valpartij is mijn gezicht praktisch niet meer blauw en is mijn antibioticakuur afgelopen. Dus goed blijven opletten waar ik loop! Ik heb deze periode gepland met het idee dat het lekker warm weer zou zijn. Het tegendeel is waar! Maar ik wil niet klagen. Als ik de berichten uit Gaza lees, word ik alleen maar verdrietig, verschrikkelijk wat daar gaande is! Ook in Gaza zijn mensen van het Rode Kruis actief. Een reden te meer om ze te steunen. VN-coördinator Sigrid Kaag: “Gaza gevaarlijkste plek ter wereld voor hulpverlening”. Bron: NOS.

Dinsdag 11 juni van Braamt naar Tolkamer gelopen. Een pittige tocht door het Bergherbos. Met dat stijgen en dalen merk je toch dat je niet meer één van de jongsten bent. In het Duitse Elten kon ik bij het Toeristen Informatiecentrum gebruik maken van het toilet en kreeg ik van een aardige medewerkster een kopje koffie aangeboden, sehr süß! Op de foto is het pontje tussen Pannerden en Millingen aan de Rijn te zien.

Vanwege alle regenval kreeg ik te maken met een omleidingsroute. Hierdoor heb ik een deel van de oorspronkelijke route gemist, maar zijn wel mijn schoenen droog gebleven! Aangekomen bij camping De Bijland kreeg ik een kopje koffie van de eigenaar aangeboden. Op deze camping sta ik alleen met een Fransman uit Bretagne. Hij spreekt geen Engels en ik geen Frans, dus een praatje maken lukt niet echt. Best vreemd zo’n lege camping. Op maandag en dinsdag is veel horeca gesloten, ook vanwege personeelstekort. Dat maakt goed en gezond eten soms weleens lastig. Winkels zijn niet altijd in de buurt of je bent er al voorbij.

Woensdag 12 juni heb ik bijna 30 km afgelegd. Tot  twee keer toe ben ik verkeerd gelopen op de Duivelsberg (75,9 meter hoog) bij Berg en Dal. De bewegwijzering was zo onduidelijk dat ik weer uitkwam waar ik ben begonnen! Dat was niet de bedoeling! Zo heb ik een stuk van het Pieterpad gemist, maar heb ik wel de Zevenheuvelenweg gelopen. Pfff!

Inmiddels ben ik in de provincie Limburg aangekomen. En nee, ik heb nog geen vlaai gegeten 😉. Op naar Maastricht!

Groeten uit Gennep